'A cimma - F. De André


A ÇIMMA

Ti t'adesciæ 'nsce l'éndegu d'u matin
ch'a lŷxe a l'ha 'n pê 'n tæra e l'âtru in mâ,
ti t'amiæ ou spêgiu de'n tiänin
e u çê [u] s'amiâ ou spêgiu d'a ruzaa,
ti metiæ u brŷgu réddenu inte'n cantun
che se daa cappa a zgyggia 'n cyxinn-a a strîa
à xœa de cuntâ e pagge che ghe sun
a çimma a l'é za pinn-a, [a] l'é za cyxîa.
Çê seren, tæra scŷa,
carne tennia nu fâte neigra
nu turnâ dŷa.
Bell'uëgê, strapunta de tyttu bun,
primma de batezâla 'nt'u prebugiun
cun duî agugiuin drîtu in punta de pê
da súrvia 'n zy fîtu ti a punzigjæ.
Âia de lynn-a vêgia, de ciæu de nêgia,
che u ceegu u perde a testa, l'âze u sentê,
oudû de mâ miscciòu de pèrsa lêgia,
côs'âtru fâ, côs'âtru dâghe ou çê.
Çê seren, tæra scŷa,
carne ténnia nu fâte neigra
nu turnâ dŷa,
e 'nt'u numme de Marîa
tytti diâi da sta pygnatta
anæne vîa.

Pôi vêgnan à pigiâtela i camê,
te làscian tyttu u fymmu d'u tœ mestê,
tucca ou fantin a primma cutelaa,
mangiæ, mangiæ, nu sei chi ve mangjâ.
Çe seren, tæra scŷa,
carne ténnia nu fâte neigra
nu turnâ dŷa
e 'nt'u numme de Maria
tytti diâi da sta pygnatta
anæne vîa.